Na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego osobom, które w okresie komunizmu były internowane lub represjonowane przez organy ścigania przysługuje odszkodowanie za poniesione szkody oraz zadośćuczynienie za doznane krzywdy wynikłe z wydania lub wykonania orzeczenia.

Uprawnionymi do złożenia wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie są osoby represjonowane, a w razie ich śmierci uprawnienie to przechodzi na ich małżonków, dzieci oraz rodziców.

Przesłanką do wszczęcia postępowania o zadośćuczynienie i odszkodowanie jest w pierwszej kolejności uzyskanie postanowienia sądu o unieważnieniu orzeczenia wydanego przez polskie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub przez organy pozasądowe w okresie od rozpoczęcia ich działalności na ziemiach polskich, począwszy od 1 stycznia 1944 r. do 31 grudnia 1989 r., jak również orzeczenia wydanego za opór przeciwko kolektywizacji wsi oraz obowiązkowym dostawom. Po uzyskaniu takiego postanowienia osoba uprawniona może w ciągu 10 lat od jego uprawomocnienia złożyć do właściwego sądu wniosek o przyznanie odszkodowania i zadośćuczynienia.

Informujemy, że Kancelaria zapewnia kompleksową pomoc w dopełnieniu wszystkich  formalności, a ostatecznie w uzyskaniu jak najwyższego odszkodowania dla osób uprawnionych.

Z poważaniem,
r. pr. Barbara Domańska
adw. Piotr Barcz